Wykrywanie zeza i niedowidzenia

Nasz okulista zajmuje się wykrywaniem zeza, wad wzroku i niedowidzenia. Pomagamy zarówno dzieciom, jak i dorosłym, dobierając rodzaj i sposób leczenia oraz rehabilitację dostosowaną do stopnia rozwoju choroby. Jeśli macie Państwo wrażenie, że Wasze oczy nie działają prawidłowo, to zapraszamy na konsultację. Sprawdzimy, co jest przyczyną dyskomfortu i, jeśli będzie to konieczne, dobierzemy odpowiednie leczenie.

 

Wykrywanie i leczenie zeza u dzieci

Wydaje się Państwu, że Wasze dziecko może mieć zeza? W naszej przychodni wykonujemy testy, które pomagają diagnozować tę chorobę u dzieci i niemowląt. Im wcześniej zez zostanie wykryty, tym większa jest szansa, że uda się go wyleczyć oraz rozwinąć widzenie obuoczne – stereoskopowe.

 

Przykładowe sposoby leczenia i terapii zeza

  • Szkła korekcyjne – ich zadaniem jest wyrównanie wady wzroku.
  • Obturbacja – polega na zasłanianiu lepszego oka. Celem tego zabiegu jest poprawienie ostrości widzenia w słabszym oku.
  • Ćwiczenia pleoptyczne – mają poprawić ostrość widzenia, przywracając prawidłowe działanie plamki siatkówki.
  • Ćwiczenia ortoptyczne – są to ćwiczenia rehabilitacyjne mające przywrócić odpowiednie ustawienie gałek ocznych.
  • Operacja – najczęściej wykonuje się ją, kiedy pozostałe metody leczenia zawiodły. Jej celem jest przywrócenie poprawnej pracy mięśni okoruchowych, a co za tym idzie: równoległego ustawienia gałek ocznych.

 

Co to jest niedowidzenie?

Niedowidzenie jest to upośledzona ostrość widzenia, która nie ma organicznej przyczyny: nie powstała wskutek choroby oczu czy uszkodzenia nerwu wzrokowego. Najczęściej rozwija się ona w następstwie nieleczonego zeza, jednak jej przyczyną może być również m.in.:

  • wada wzroku: nadwzroczność, krótkowzroczność, astygmatyzm,
  • różnowzroczność,
  • ograniczenie używania oka.

Leczenie niedowidzenia możliwe jest u dzieci do około 12 roku życia. Im później zostanie ono rozpoznane, tym ciężej będzie przywrócić satysfakcjonującą ostrość widzenia. Metody leczenia są dobierane indywidualnie dla każdego pacjenta. O ich rodzaju decyduje wiek oraz stopień zaawansowania choroby.