zez

Leczenie zeza jest skomplikowane i wymaga dużego doświadczenia lekarza oraz ogromnej cierpliwości pacjenta. Jego celem jest uzyskanie równoległego ustawienia oczu przy patrzeniu na wprost, prawidłowej koordynacji ruchowej, poprawę widzenia oczu, uzyskanie widzenia obuocznego, a w przypadku oka niedowidzącego – przywrócenie jego sprawności. Do osiągnięcia takiego efektu prowadzi jak najszybsze podjęcie leczenia, dopasowanego do stwierdzonych odchyleń.

Zachowawcze metody leczenia

W zależności od rodzaju i wielkości odchyleń od normy, do dyspozycji lekarzy pozostaje kilka metod leczenia. Przy niewielkich odchyleniach i stwierdzonej wadzie wzroku pomocne mogą być szkła korekcyjne, których zadaniem jest wyrównanie wady i proste ustawienie oczu. Często przy niedowidzącym zezującym oku stosuje się obturbację, czyli zasłanianie lepszego oka. Bardzo pomocne bywają ćwiczenia pleoptyczne, polegające na pobudzeniu centralnej części siatkówki – plamki żółtej i wymuszaniu patrzenia prosto okiem zezującym. Inne ćwiczenia ortoptyczne mają na celu pobudzanie ośrodków wzrokowych w mózgu i wykształcenie widzenia obuocznego. Częstą praktyką jest łączenie tych dwóch rodzajów ćwiczeń, co prowadzi do polepszenia ostrości widzenia, przywrócenia prawidłowego działania plamki siatkówki i przywrócenia odpowiedniego ustawienia gałek ocznych.

Kiedy konieczne jest leczenie operacyjne?

Należy pamiętać, że o wyborze metody leczenia decyduje zawsze lekarz. Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi oczekiwanych efektów lub pacjent jest w dojrzałym wieku, trzeba rozważyć leczenie operacyjne. Zabieg może być przeprowadzony na jednym lub obojgu oczach, na jednym , dwóch a czasami trzech mięśniach jednoczasowo, a jego celem jest przywrócenie poprawnej pracy mięśni okoruchowych.